Laat los, adem in, ontdek jouw route en volg je pad.
Van ‘Waarom?’ naar ‘Wat nu?’
Ken je dat gevoel? Je hoofd draait overuren, je gedachten staan niet stil. Op zoek naar het antwoord op een vraag die nooit beantwoord zal zou gaan worden: ‘Waarom ik?, ’Waarom is mijn dat overkomen?’ Het gevoel van gevangen te zitten in een web van waarom-vragen, en elke keer raak je er meer verstrikt in en kom je maar niet verder.
Ik zat vast in zo’n web, jaren, tot de dag dat ik besloot om niet alles te willen begrijpen. Toen kon ik verder met mijn reis door mijn leven. In dit blog deel ik hoe dit mij niet alleen rust, gaf maar ook moed om avonturen aan te gaan die ik anders nooit had aangedurfd.
‘De gevangenis van de waarom-vraag’.
Zoals Edith Eger zo krachtig omschrijft in haar boek ‘Het Geschenk’, is er een essentieel verschil tussen de vraag: ‘Waarom ik?’ en de vraag: ‘Wat nu?’ De waarom-vraag houdt ons vast in het verleden. Zolang we blijven zoeken naar antwoorden, blijven we reageren vanuit een slachtofferrol. Dit kan veilig voelen, als een schild, omdat we de verantwoordelijkheid voor ons welzijn en van ons gedrag bij de ander of bij een situatie neerleggen. Maar zoals Edith Eger leert: Die rol, de slachtofferrol, vertraagt onze groei. Het is een gevangenis die we zelf creëren, we hebben zelf de ervan sleutel in de hand, maar beseffen dat vaak niet.
Deze gevangenis bouw je vaak in je kindertijd, op het moment dat je daadwerkelijk slachtoffer bent van een situatie, je bent machteloos. Wanneer je volwassen bent, heb je geen invloed meer op wat je overkomen is, maar je hebt wel de keuze hoe je reageert op deze ervaring.
Zal de pijn minder worden wanneer je de waarom-vraag kunt beantwoorden?
Ik heb zelf zo’n gevangenis gebouwd. Ik bleef jaren zoeken naar antwoorden, het hield mij vast in mijn verleden, het maakte het vaak moeilijk om in het heden te leven, verder te gaan met mijn leven vanuit vrijheid. Ik had een gevangenis om mij heen gebouwd waarvan ik de enige was die de sleutel had, en ik had hem zelf in de handen. Ik was de enige die de keuze kon maken om uit deze gevangenis, dit web van waarom-vragen, los te komen. Ik bleef leven vanuit een slachtofferrol wat een verleidelijk schild is om geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen voor mijn reacties veroorzaakt vanuit mijn kindertrauma.
Door zo te leven, zet je niet alleen jezelf in een gevangenis, in een web, maar het beschadigt ook anderen. We houden een situatie in stand die voor niemand gezond is, geen ruimte geeft tot groei of groei vertraagt.
Nu ik hierop terug kijk zie ik dat ik veel mogelijkheden tot persoonlijke groei heb laten liggen. Bovendien heb ik het tijdens het opvoeding van mijn kinderen hen belast met mijn trauma’s, die hun groei heeft beïnvloed, vertraagd en beschadigd.En het heeft ook zeker invloed gehad op de relatie met mijn man, op ons huwelijk. Het moment dat ik er bewust voor koos om te stoppen met het zoeken naar antwoorden, uit de dramadriehoek te stappen, kreeg ik meer grip op het leven, op mijn leven. Dit ging niet van de een op de andere dag, het betekende elke dag opnieuw de keuze maken.
Van ‘Waarom?’ naar ‘Wat nu?’ gaf ruimte, meer diepgang in relaties, met mijn man, kinderen en anderen.
Door deze keuze te maken ben ik een lange weg gegaan van herstel en is het een route die ik regelmatig nog bewust moet kiezen om te bewandelen. Ik stel me een andere vraag, een zachter vraag, maar ook een heel moedige vraag: ‘Wat nu?’
Zoals Edith Eger benadrukt, geeft deze vraag je de sleutel uit jouw gevangenis van het verleden. Het is de vraag die ruimte creëert om te kiezen, te groeien en jouw unieke leven te leven. Pas wanneer je durft te vragen: ‘Wat nu?’, kun je jouw route ontdekken en stap voor stap jouw pad volgen.
